ΑΝΟΣΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΑ

Μεταστατικό στάδιο - Αδενοκαρκίνωμα - πλακώδες καρκίνωμα

Νέα, ελπιδοφόρα θεραπεία στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, o μηχανισμός δράσης είναι τελείως διαφορετικός από την χημειοθεραπεία.

Tα φάρμακα-αντισώματα της ανοσοθεραπείας ενισχύουν την ανοσοποιητική αντίδραση του οργανισμού στα καρκινικά κύτταρα, με σκοπό τα λεμφοκύτταρα να σκοτώνουν τα κακοήθη κύτταρα.
Οι ανταποκρίσεις στην θεραπεία όταν αυτές συμβαίνουν, διαρκούν αρκετά περισσότερο συγκριτικά με τις ανταποκρίσεις στην χημειοθεραπεία.

Οι παρενέργειες στην ανοσοθεραπεία (π.χ κολίτιδα) προκύπτουν από την διέγερση του ανοσοποιητικού και αντιμετωπίζονται επιτυχώς με χορήγηση κορτικοειδών.

Η ανοσοθεραπεία προσφέρεται κυρίως σε επιδείνωση της νόσου μετά από θεραπεία 1ης γραμμής με χημειοθεραπεία
και συνεχίζεται μέχρι την εμφάνιση συμπτωμάτων που συνηγορούν υπέρ επιδείνωσης του νοσήματος.


 

 

 

 

 

 

 

 

 


ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΔΡΑΣΗΣ

Τα Τ-λεμφοκύτταρα έχουν την ικανότητα να φονεύουν ξένα κύτταρα που βρίσκονται στο οργανισμό.

Μέσω του ειδικού υποδοχέα που έχουν, αναγνωρίζουν τα ξένα-καρκινικά κύτταρα και προσπαθούν να τα εξοντώσουν.

Τα καρκινικά κύτταρα έχουν την ικανότητα να αποφεύγουν και να περιορίζουν την δράση των Τ-λεμφοκυττάρων μέσω του PD-L1, μιας πρωτεΐνης που συνδέεται με τον υποδοχέα PD-1 που έχουν τα Τα-λεμφοκύτταρ, η σύνδεση αυτή σταματά τα Τ-λεμφοκύτταρα στην προσπάθειά τους να σκοτώσουν τα καρκινικά.

Με την ανοσοθεραπεία, χορηγούνται ενδοφλεβίως κάθε 15 ή 21 μέρες αντισώματα που μπλοκάρουν είτε τον υποδοχέα PD-1, είτε την πρωτεΐνη PD-L1. Όταν λοιπόν δεν υπάρχει σύνδεση PD-1/PD-L1 τα Τ-λεμφοκύτταρα μπορούν να σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα.