ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΕΝΤΕΡΟΥ - ΘΕΡΑΠΕΙΑ - AΡΧΙΚΑ ΣΤΑΔΙΑ

Η θεραπεία πάντα καθορίζεται από το στάδιο της νόσου. Στο 80% των ασθενών το στάδιο είναι αρχικό ή τοπικά προχωρημένο (όταν υπάρχει διήθηση λεμφαδένων).

H πρόγνωση των ασθενών με αρχικό στάδιο είναι εξαιρετική. Η 5ετής επιβίωση κυμαίνεται από 65%-95%.
Σε τοπικά προχωρημένο στάδιο η 5ετης επιβίωση κυμαίνεται από 53%-89%.

Σε ασθενείς με αρχικά στάδια ή τοπικά προχωρημένα στάδια, το χειρουργείο είναι η ενδεδειγμένη θεραπεία. Εκτός από το τμήμα του εντέρου, αφαιρούνται και λεμφαδένες που βρίσκονται γύρω από τον όγκο για να διαπιστωθεί πιθανή παρουσία καρκινικών κυττάρων σε αυτούς. Oι ασθενείς με καρκίνο του ορθού εντέρου είναι πιθανό να χρειαστεί να υποβληθούν σε κοιλιοπερινεϊκή εκτομή, όταν ο όγκος βρίσκεται αρκετά χαμηλά, που συνεπάγεται μόνιμη κολοστομία.

Ανάλογα με το μέγεθος και άλλων χαρακτηριστικών του όγκου (βαθμός διαφοροποίησης, προσβολή λεμφαδένων ή όχι), αποφασίζεται αν στον ασθενή θα χορηγηθεί επικουρική χημειοθεραπεία ή χήμειο-άκτινοθεραπεία αν πρόκειται για καρκίνο του ορθού.Οι πιο συχνές παρενέργειες από την χημειοθεραπεία είναι: διάρροια, νευροπάθεια που εκδηλώνεται με μουδιάσματα στις άκρες των δακτύλων των χεριών και των πελμάτων, κοιλιακό άλγος. Από την ακτινοθεραπεία πιο συχνά προκαλείται διάρροια.


ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ (μετά το χειρουργείο)

Κλινική εξέταση κάθε 6 μήνες για τα πρώτα 5 χρόνια. Έλεγχος της τιμής του CEA στο αίμα κάθε 6 μήνες για τα πρώτα 5 χρόνια. Εάν το CEA παραμένει αυξημένο μετά το χειρουργείο, αποτελεί ένδειξη ότι παραμένει νόσος.

Απεικονιστικός έλεγχος με αξονικές τομογραφίες κάθε 12 μήνες για τα πρώτα 5 χρόνια. Κολονοσκόπηση μετά από 12 μήνες. Εάν δεν βρεθεί κάποιο αδένωμα, επαναλαμβάνεται σε 3 χρόνια και μετά κάθε 5 χρόνια. Εάν βρεθεί αδένωμα, επαναλαμβάνεται μετά από 12 μήνες.